Arilje

Varoš na temeljima duhovnosti

Arilje

Prepoznatljiv je ariljski kraj po dve osobenosti: davnašnjoj Crkvi Svetog Ahilija iz 13. veka po kojoj je varoš (od narodskog Ahilije, Ahilje) nazvana Arilje, i po malini, crvenom zlatu, kojoj su ovde, u centru srpske proizvodnje ovog voća, i spomenik podigli.

Crkva Svetog Ahilija, zadužbina kralja Dragutina Nemanjića, živo svedoči o dugom trajanju i vrednoj kulturi Srba na ovim prostorima. Zanimljiva su u njoj freske i ikone, dela likova iz prošlosti. Naročitu pažnju ljubitelja umetnosti privlači ktitorska kompozicija Dragutina i Milutina Nemanjića, na kojoj se prvi put u srpskom freskoslikarstvu pojavljuje novo ikonografsko rešenje. Tu su i  portreti Dragutinovih sinova, te freska Plavi(Ariljski) anđeo. U obližnjem selu Dobrače nalazi se srednjovekovni manastir Klisura, sa ostacima drevnog freskoslikarstva, delima znamenitih ikonopisaca Simeona Lazovića i Dimitrija Posinkovića. U tom hramu su i vredne ruske ikone, te duborezi visokog umetničkog dometa. Arilje, takođe, ima i treću crkvu građenu u 13.veku, koja se nalazi u selu Brekovo.

Od maline, unosnog izvoznog posla, Ariljci su napravili i turistički proizvod. Tako imaju turu ''Put crvenog zlata'', gde se u selima bere i proba to voće, kao i proizvodi od njega. Manje poznata znamenitost ariljskog kraja je Visočka banja kod sela Visoka, u kojoj su topli izvori mineralne vode, pogodni za lečenje reume, srčanih tegoba i poboljšavanje vida, au blizini je i prirodni fenomen zvani Vodena pećina.

Biserno čista reka Rzav ponos je ariljskog kraja, a nad njom, nadomak varoši, smešten je komforan ugostiteljski objekat sa prenoćištem ''Mlinarev san''. Uz njega je čak osam rzavskih plaža, neobičnih imena: Bosa noga, Sonjine čari, Urjak, Uski vir, Zelena plaža, Žuta stena, Viseći most i Šljunkara.