Davna naseljenost u Srbiji dokumentovana konkretnim arheološkim nalazima čini i opštinu Kosjerić prepoznatljivom u stručnim i naučnim publikacijama više nego u turističkoj prezentaciji izložbenih postavki na terenu. Konstatovana su ilirska grobna nalazišta (Godljevo, Brajkovići). Po zapisima LJubomira Pavlovića, autora dela ''Užička Crna Gora'' najviše tragova svog boravka Rimljani su ostavili u selu Tubići, kod sela Paramun-mesto Gradina, Taor, Radanovački vis...

U srednjem veku današnja naša teritorija bila je pod vlašću Nemanjića, sve do pada Srbije pod tursku upravu 1463 godine. U 16 veku u Vaznensenskoj crkvi Mrkšinog manastira, radila je štamparija. U njoj je 1562 godine odštampano ''Jevanđelje''.

Kosjerić je poznat po spomeniku prvom doseljeniku Antoniju Kosijeru, osnivaču Kosjerića, koji je došao iz sela Kosjera u Crnoj Gori, ''pao'' u Palež i podno njega se naselio.Zatim su došli Jovan Baranin i njegova porodica iz sela Bare. Dokumenta su preciznija, 1854 godine u Kosjeriću se uz svoju drumsku mehanu nastanio izvesni Antonije Radojević. Za varošicu Kosjerić je proglašen 1893 godine.

Selo Subjel udaljeno 7km od Kosjerića, početkom 19 veka je bilo glavno kulturno središte Crnogorskog sreza sa školom koja je počela da radi 1844 godine.
Crkva brvnara po nekim podacima, podignuta je u 15. veku. Više puta je paljena i ponovo podizana da bi današnji izgled dobila u vreme Karađorđa, 1812. godine. Ovaj neobični sakralni objekat spada u najlepše u Srbiji. Ima trem, pripratu, hor, naos i oltarski prostor. Krov je od šindre i strminom i visinom izrazito dominira. Unutrašnjost crkve je blago zasvedena. Pregrade su od lepo obrađenog drveta, duborezane i dekorisane, po čemu se posebno ističu ulazna vrata. ''Zlatne dveri'', kao centralni deo ikonostasa, donete su iz Hercegovine, antimnis Hadzi Ruvima iz 1876., putir iz 1812. godine, rad nepoznatog kujundzije, veći broj ikona – čine privlačan inventar. Oko crkve su brojni spomenici krajputaši, podignuti u spomen poginulima u balkanskim ratovima. Pored crkve brvnare, za potrebe meštana, podignuta je nova crkva, zidana od tvrdog građevinskog materijala, posvećena Svetom Iliji. Na spoljnim zidovima postavljeno je nekoliko ploča, na kojima su ispisana imena predaka poginulih u ratovima 1912. 1918. godine.

U samoj varoši, u zaleđu spomenika Antoniju Kosijeru, nalazi se očuvan i obnovljen turski han sagrađen u prvoj polovini 18 veka, objekat je pod zaštitom države kao važan istorijski spomenik. Ispred Narodne biblioteke postavljen je spomenik vođi Prvog srpskog ustanka Karađerđu Petroviću. Urađen je u prirodnoj veličini, od belog mermera. Delo je vajara Karavelića. Kosjerić ima pravoslavnu crkvu posvećenu Rođenju Presvete Bogorodice. Podignuta je 1970. godine u obliku upisanog krsta. Sazidana je od kamena i opeke.

U slavu poginulima (1941-1945) i onima koji su pali u Prvom svetskom ratu u ''Sreskoj bašti'' uređen je spomen-park. Na područiju opštine podignuta su 72 takva spomen obeležija.Republički zavod za zaštitu prirode Srbije stavijo je pod zakonsku zaštitu:
-Memorijalni prostor Bukovi gde su 1941 godine streljani rodoljubi ovog kraja, površine 50ha
-Memorijalni spomenik Radanovci, gde je poginuo Žikica Jovanović-Španac, površine 60ha. Spomenik je rad vajara Miroslava Protića.

Etnografske karakteristike se manifestuju raznim okupđljanjima povodom poljoprivrednih radova, kada jedan čovek, ili jedna porodica ne mogu sve poslove sami da obave. LJudi dolaze na „mobe“, da zajedno oru i kopaju, da kose i žanju, da šišaju ovce i beru voćnjake. Ovome valja dodati okupljanja radi pletenja i tkanja, sedeljki i prela, pečenja rakije. Sve to omogućava posetiocima da, tamo gde žele, i sami prisustvuju, da gotovo „učestvuju“ u dnevnom životu ovdašnjeg seljaka, dobro upoznaju seosko domaćinstvo i da vide stare tipove kuća – brvnare, čatare, daščare, slamare, pletvare i sibare. U mnogim kućama je sačuvano živopisna oprema za domaćinstvo iz tog doba: ognjište, verige, sač, crepulje za pečenje hleba itd.

Narodna biblioteka prikuplja zavičajnu građu i promoviše zavičajne autore, naročito književne stvaraoce sa područja Kosjerića. Među njima poznati su: Mića Cajić, Milijan Popović, Milovan Vitezović, Milijan Despotović, Miljko Mitrović, Miodrag Sekulić, Milunika Mitrović, koja je, inspirisana životom i delom Lize Marić Križanić, napisala dramu ''Poljsko cveće u belom bokalu''.
U ovom prostoru nalazi se značajan Legat slikarke Lize Marić Križanić, koji ima u posedu 53 dela, kao i drugi bogat dokumentarni materijal iz zaostavštine ove poznate slikarke, sestre još poznatijeg Sretena Marića. General Svetomir Đukić, osnivač Srpskog olimpijskog komiteta, poreklom je iz ovog kraja, u čiju čast je podignuta Olimpijska česma u centru grada.